PIXAMS Studie
A Phase I/II Study of Pixantrone in Patients with an Aggressive Relapsing Remitting (RR) or Secondary Progressive (SP) Multiple Sclerosis (PIXAMS)
Hopen op pixantrone
In de wereldwijde strijd tegen multiple sclerose neemt de Charcot Stichting weldra een belangrijk initiatief : zij start een klinisch onderzoek (PIXAMS) waarvan de resultaten de behandeling van de ziekte aanzienlijk zouden kunnen verbeteren.
Van de zes erkende behandelingen in de strijd tegen MS is één product ontwikkeld in België : mitoxantrone. Dit zeer doeltreffende middel heeft één groot nadeel: het is toxisch voor het hart. Als « noodbehandeling » om de evolutie van de ziekte tijdelijk te stoppen, kan het derhalve slechts één keer worden toegediend, gedurende een periode van maximum drie jaar en aan patiënten die heel snel evolueren naar een zware handicap. Aangezien MS een chronische aandoening is, zijn hernieuwde aanvallen in de loop van de volgende jaren helaas onvermijdelijk.
Pixantrone, een echte vooruitgang ?
Het onderzoek boekt echter constant vooruitgang, en mede dankzij de steun van de Stichting is een molecule ontwikkeld die analoog is aan mitoxantrone: pixantrone. Met het grote verschil dat deze laatste molecule dezelfde immunosuppressieve eigenschappen heeft, maar een veel lagere cardiotoxiciteit dan mitoxantrone. Immunosuppressiva zijn immers kankerbestrijdende stoffen waarvan het toxische effect op de bloedcellen die verantwoordelijk zijn voor de immuniteit, wordt gebruikt om die te « verminderen » bij een aantal auto-immuunziekten, waaronder multiple sclerose.
De Charcot Stichting heeft beslist om een klinisch onderzoek fase I/II te organiseren bij 20 patiënten. Dit project, dat luistert naar de naam PIXAMS, is vanaf begin 2008 gevoerd in gespecialiseerde centra : het nationaal Centrum voor MS (Melsbroek), de afdeling neurologie van de UCL te Brussel en die van de CHU van Rennes.
Welke hoop ?
Het PIXAMS-project, waarvan patiënten en wetenschappers veel verwachten, zou moeten aantonen dat pixantrone even doeltreffend (of zelfs doeltreffender) is als mitoxantrone en veruit minder toxisch voor het hart. Pixantrone zou derhalve aan meer patiënten kunnen worden toegediend, en meermaals indien hun toestand daartoe noopt. Het zou ook het ontstaan van de handicap kunnen uitstellen van vijf tot tien jaar bij jonge patiënten, en zou bij degenen die reeds de handicap vertonen, de evolutie van de ziekte langer kunnen tegenhouden. Indien de doeltreffendheid en de goede tolerantie van pixantrone worden bevestigd, zou het een grote vooruitgang betekenen in de behandeling van multiple sclerose en op lange termijn mitoxantrone kunnen vervangen.
Het PIXAMS-onderzoek en het gebruik van pixantrone zouden het mogelijk moeten maken om de levenskwaliteit van MS-patiënten gevoelig te verbeteren.
De resultaten worden verwacht tegen eind 2011.

Mei 2010 : download de laatste Nieuwsbrief pdf (2889KB)