Multiple sclerose

HD Multiple sclerose

Multiple sclerose (MS) is de meest voorkomende neurologische aandoening bij jongvolwassenen. In België lijden 15.000 mensen aan de ziekte. Ze behoort tot de immuniteitsziekten, die als bijzondere eigenschap hebben dat het organisme zijn eigen weefsels aantast. Bij MS wordt het centrale zenuwstelsel aangetast en met name: de zenuwen, het omhulsel rond, de cellen die de zenuwimpulsen voortbrengen en de cellen die het omhulsel van de zenuwen aanmaken en in stand houden. Op de aangetaste plaatsen ontstaan hierdoor verharde plekken.

Klinisch gezien ontwikkelt de ziekte zich meestal in twee fasen. De eerste wordt gekenmerkt door opflakkeringen en remissies (ontstekingsfase). In de tweede fase nemen de opflakkeringen geleidelijk af en ontstaat een onomkeerbare handicap, die langzaam verergert (degeneratieve fase). Bij sommige patiënten gebeurt het dat de ziekte zich vanaf het begin geleidelijk ontwikkelt zonder opflakkeringen, terwijl anderen zelfs na vele jaren slechts een geringe handicap vertonen.

De diagnose steunt op een van de klinische kenmerken van MS, namelijk de grote verscheidenheid ervan in de ruimte (bestaan van verscheidene letsels) en in de tijd (onvoorspelbare herhaling van opflakkeringen en remissies). Tegenwoordig kunnen met magnetische resonantie-beeldvorming (magnetic resonance imaging, MRI) de letsels in beeld worden gebracht en kan een veel vroegere en preciezere diagnose worden gesteld.

Al enkele jaren beschikken wij over geneesmiddelen die inwerken op de ontstekingsmechanismen en die de frequentie en de ernst van de opflakkeringen deels verminderen. Het huidige onderzoek concentreert zich op geneesmiddelen die inwerken op de degeneratieve verschijnselen en die de voortgang van de handicap kunnen vertragen.

2,5 miljoen mensen in heel de wereld lijden aan MS, 400.000 in de Verenigde Staten, 57.000 in Frankrijk en ongeveer 10.000 in België. De epidemiologie van MS wordt gekenmerkt door een noord-zuid gradiënt in het noordelijke halfrond en een zuid-noord gradiënt in het zuidelijke halfrond. Er zijn echter talrijke uitzonderingen op deze regel.